Brammer S.A.
   
strona główna mapa serwisu nota techniczna nota prawna logowanie   SPINET
   
Zobacz także
| Mikroemulsje – chłodziwa przyszłości
Najczęściej używanymi cieczami obróbczymi są:
  • emulsje do obróbki metali, zwane chłodziwami lub cieczami chłodząco-smarującymi, otrzymywane przez zmieszanie olejów emulgujących z wodą
  • oleje obróbcze
  • pasty obróbcze
oraz coraz częściej stosowane mikroemulsje.

Za stosowaniem tych ostatnich przemawia szereg zalet i korzyści, między innymi:
  • możliwość stosowania większych prędkości skrawania (metale żelazne i kolorowe) – dzięki większej zdolności chłodzenia
  • nieporównywalnie dłuższą trwałość chłodziwa dzięki biostabilności mikroemulsji i to bez stosowania toksycznych biocydów
  • brak zjawiska „żywiczenia” emulsji, dzięki czemu uzyskuje się przedłużenie żywotności narzędzi skrawających
  • małe napięcie powierzchniowe zapewniające dobrą zwilżalność narzędzi i obrabianego materiału
  • neutralność dermatologiczną
  • brak wydzielania nieprzyjemnych zapachów i szkodliwych gazów
  • brak składników toksycznych względem ludzi i środowi­ska naturalnego
  • polepszenie parametrów obróbki przy bardzo małym stężeniu koncentratu w chłodziwie
  • stabilność pH, zapewniające dobre właściwości przeciwkorozyjne
  • niskie koszty utylizacji zużytego chłodziwa
  • łatwa filtracja zanieczyszczeń
Stosowanie mikroemulsji przynosi wymierne efekty ekonomiczne i poprawę parametrów obróbki, wymaga jednak zwiększonej uwagi zarówno w procesie przygotowania układu cyrkulacji chłodziwa obrabiarki, przygotowania emulsji, jak również jej eksploatacji.

Przygotowanie układu cyrkulacji chłodziwa

Zasadnicze znaczenie dla trwałości mikroemulsji ma właściwe przygotowanie układu do wymiany chłodziwa. Należy przeprowadzić mycie i odkażanie. Zapobiega to skażeniu mikroorganizmami, które rozwijały się w poprzednio używanym chłodziwie.

Możliwe są dwie metody przeprowadzenia tej operacji
  1. Wprowadzenie środka myjąco odkażającego do starego chłodziwa na okres co najmniej 24 godzin przy włączonej cyrkulacji, a następnie zlanie zużytego chłodziwa i płukanie układu czystą wodą
  2. Całkowite zlanie zużytego chłodziwa, usunięcie mechaniczne nagromadzonych osadów, mycie środkiem myjąco-odkażającym oraz płukanie czystą wodą
W obu przypadkach należy też jak najdokładniej usunąć wióry (zwłaszcza aluminiowe) i pozostałości oleju maszynowego ze wszystkich powierzchni obrabiarki mających styk z chłodziwem.

Najlepiej używać środków myjąco-odkażających pochodzących od renomowanych producentów, o sprawdzonym działaniu. Ważne jest, aby środki te miały szerokie spektrum działania na wszystkie grupy mikroorganizmów występujących w chłodziwie. W ostateczności można użyć jako środka myjąco-odkażającego roztworu sody kaustycznej.

Równie ważne jest:
  • zapewnienie skutecznego wentylowania układów w których znajduje się chłodziwo w celu niedopuszczenia do rozwoju mikroorganizmów beztlenowych
  • eliminowanie w układach cyrkulacji tzw „martwych przestrzeni” w których mogą gromadzić się zarodniki mikroorganizmów, które mogą skazić nowe chłodziwo
  • stałe filtrowanie zanieczyszczeń z chłodziwa przy pomocy filtrów i separatorów różnego rodzaju
  • chronienie chłodziwa przed przedostawaniem się kurzu i zanieczyszczeń z atmosfery i otoczenia (eliminacja otwartych zbiorników chłodziwa)
  • szkolenie personelu z zasad eksploatacji chłodziwa i zapobiegania zakażeniom, jak również zasad bezpieczeństwa

Przygotowanie mikroemulsji


Mikroemulsja, (pseudoemulsja) posiada specyficzny rodzaj stanu skupienia. Średnica kropelek oleju w mikroemulsji wynosi od 0,01 do 0,1 mikrometra i są tak dokładnie zdyspergowane, że tworzą mieszaninę zbliżoną bardziej do roztworu niż emulsji. Cecha ta pozwala na zachowanie własności użytkowych, przeciwkorozyjnych i przeciwdziałających rozwojowi mikroorganizmów nawet przy bardzo dużych rozcieńczeniu roztworu roboczego. Zazwyczaj używa roztworu wodnego o stężeniu od 1,2% do 4% koncentratu chłodziwa. Woda stanowi od 96% do 98,8% roztworu. Dlatego tak duże znaczenie ma jakość wody używanej do sporządzania mikroemulsji.

Jakość wody

Im lepszej jakości woda zostanie użyta, tym dłużej i bezproblemowo będzie pracować mikroemulsja. Najważniejsze znaczenie mają:
  • Twardość wody – powinna byś miękka lub średniotwarda, nigdy twarda
  • Odczyn wody – powinien być obojętny około 7 pH
  • Obecność siarczanów i chlorków – wymagana poniżej normy dla wody pitnej
  • Obecność jonów magnezu i wapnia – wymagana poniżej normy dla wody pitnej
Taką jakość powinna posiadać woda pitna, ale często zawłaszcza w rejonach uprzemysłowionych te parametry nie są zachowane. Należy więc zachować ostrożność i przeprowadzić dodatkowe badania (przynajmniej pH i twardości) wody używanej do sporządzania roztworu. Ważne jest też sprawdzenie węży i naczyń używanych do wody, czy nie wprowadzają dodatkowych zanieczyszczeń do układu.

Sporządzanie emulsji

Zazwyczaj przygotowanie emulsji jest pracochłonne i wymaga użycia mikserów, które pozwalają na mniej lub bardziej precyzyjne mieszanie koncentratu w odpowiednim stosunku z woda. W przypadku mikroemulsji użycie miksera jest zalecane, ale nie konieczne. Koncentraty mikroemulsji są wysokozdyspergowane i łatwo mieszają się z woda, dzięki czemu możemy przygotować emulsję w sposób łatwy i nie czasochłonny.
Zbiornik przygotowanej obrabiarki należy napełnić w 90% jego objętości roboczej wodą o odpowiedniej jakości i temperaturze min. 10oC (optymalnie 20oC). Następnie uruchomić pompę cyrkulacji chłodziwa i powoli (w odstępach czasu) wlewać odmierzoną objętość koncentratu chłodziwa, najlepiej w miejsce w pobliżu ssaka pompy cyrkulacyjnej. Ilość koncentratu należy wyznaczyć na podstawie danych dostarczonych przez producenta koncentratu. Więcej w artykule: Dobór stężenia koncentratu chłodziwa Po kilku godzinach skontrolować stężenie koncentratu chłodziwa i uzupełnić roztwór wodą lub dodać koncentratu chłodziwa i wody.

Pielęgnacja mikroemulsji

Właściwa pielęgnacja znacznie przedłuża okres eksploatacji chłodziwa. Mikroemulsja, dzięki zawartych w niej substancjach biostabilnych wymaga znacznie mniej czynności pielęgnacyjnych i ogranicza się do:
  • kontroli i utrzymania odpowiednich parametrów stężenia i pH w celu uzyskania pożądanych własności użytkowych chłodziwa
  • przeciwdziałania rozwojowi grzybów i bakterii w celu zapobieżeniu degradacji chłodziwa
Właściwe stężenie koncentratu w chłodziwie decyduje nie tylko o własnościach chłodząco-smarujacych chłodziwa, ale również o stopniu zabezpieczenia antykorozyjnego obrabianych detali oraz odporności chłodziwa na rozwój szkodliwych mikroorganizmów. Do pomiaru stężenia niezbędny jest refraktometr, który pozwala na szybki (ok. 2 min.) i pewny pomiar. W przypadku stwierdzenia zbyt dużego stężenia chłodziwa (na skutek odparowania wody) należy dolać do chłodziwa wody. Przy zbyt małym stężeniu należy dodać do chłodziwa koncentratu chłodziwa. Do pomiaru pH wystarczające są papierki wskaźnikowe. Prawidłowo przygotowana mikroemulsja posiada pH=9 Spadające pH (rosnąca kwasowość) chłodziwa świadczy o niekorzystnym rozwoju bakterii i grzybów w chłodziwie. Lekko skażone ma pH=8,5 a mocno skażone pH=8. pH reguluje się przez dodanie koncentratu chłodziwa, lub w skrajnych przypadkach przez dodawanie środków bakteriobójczych i grzybobójczych (biocydów). Ale sytuacja ta zdarza się tylko w przypadku poważnego „zaniedbania” chłodziwa. Tak zakażoną emulsję lepiej wymienić na nową, po przeprowadzeniu gruntownego czyszczenia układu cyrkulacji chłodziwa. Uzupełnieniem pielęgnacji chłodziwa jest zapobieganie rozwoju bakterii i grzybów poprzez stosowanie specjalnych olejów maszynowych, które nie dekomponują chłodziwa i dodatkowo stopniowo uwalniają do chłodziwa składniki konserwujące chłodziwo i hamujące rozwój mikroflory. Takim olejem jest np. olej do prowadnic ROCOL VG 68 System TRI-LOGIC TM.
 
strona główna | mapa serwisu | kontakt
nota prawna | nota techniczna
Ta strona korzysta z zewnętrznych plików cookies w celu zbierania danych statystycznych
Polityka Prywatności
Copyright © 2006-2013 Brammer S.A.